ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ

Η Κρήτη είναι νησί με πλούσια και εντυπωσιακή φύση. Είναι νησί πολύ ορεινό, αλλά και πλούσιο γεωργικά. Έχει τρεις μεγάλες οροσειρές με κορυφές πάνω από τα 2000 μ. Τα βουνά της χαρακτηρίζονται από εκτεταμένα και εύφορα οροπέδια και μεγάλα, εντυπωσιακά φαράγγια και σπήλαια. Τα οροπέδια της Κρήτης ήταν από τα πανάρχαια χρόνια ο τόπος όπου διαφυλάχθηκε ο κρητικός πολιτισμός, στην διάρκεια των πολλών και σκληρών ιστορικών περιπετειών της, και καλλιεργήθηκε η ανεξαρτησία του λαού της. Κανένας άλλος τόπος στην Ελλάδα, χώρα ορεινή κατά κύριο λόγο, δεν έχει την ποσότητα και ποιότητα των κρητικών οροπεδίων. Τα σπήλαια της Κρήτης, πάλι, ήταν ο τόπος όπου άνθισε η κρητική θρησκευτικότητα και που έδωσαν το ιδιαίτερο κρητικό χρώμα στην πνευματική ιστορία της Ελλάδας. Τα φαράγγια της, τέλος, είναι διεθνώς φημισμένα για την άγρια ομορφιά τους και τον οικολογικό τους πλούτο και στέκουν ισάξια δίπλα στα πολλά και σημαντικά αξιοθέατα του νησιού.

Τα βουνά αυτά έχουν μια πλούσια και σημαντικά ενδημική χλωρίδα, αν και πια δεν φέρουν τα μεγάλα δάση του παρελθόντος, που κάνανε την Κρήτη πλούσια και δυνατή. Γιατί ήταν η πλούσια ξυλεία που έκανε τον μινωϊκό πολιτισμό τόσο ισχυρό, καθώς αυτή ήταν η πρώτη ύλη για τον μεγαλύτερο στόλο της παγκόσμιας προϊστορίας και το κύριο εξαγωγικό προϊόν του, και μάλιστα προς την αρχαία Αίγυπτο. Η απομόνωση του νησιού και η ανθρώπινη δραστηριότητα αιώνων αποψίλωσαν τα περήφανα βουνά της και δεν επέτρεψαν να ανανεωθεί η κάποτε πλούσια πανίδα της.

Οι πεδιάδες της Κρήτης δεν είναι πολλές, ούτε μεγάλες, αλλά είναι πολύ πλούσιες, χάρη στο εξαιρετικό κλίμα και τα πλούσια νερά των βουνών της. Δίνοντας στο νησί την δυνατότητα να είναι ένα μεγάλο παραγωγικό και εξαγωγικό κέντρο εκλεκτών γεωργικών προϊόντων, με πρώτο το φημισμένο ελαιόλαδο.

Οι ακτές της διακρίνονται για την ποικιλία τους, αν και κυριαρχούν οι βραχώδεις και σχετικά δυσπρόσιτες, κυρίως στα νότια παράλια.

Το νησί από τα προϊστορικά χρόνια χτυπήθηκε πολλές φορές από ισχυρότατους σεισμούς και τσουνάμι και αυτό έπαιξε πολλές φορές έναν κρίσιμο ρόλο στις πολιτικές και πολιτιστικές του εξελίξεις. Τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις μπορούμε με ασφάλεια να αποδώσουμε τις δραματικές αλλαγές στο νησί σε αυτά τα φαινόμενα. Τον 15ο π.Χ. αι. με την κατάρρευση του Μινωϊκού πολιτισμού και τον 4ο αι. με την διάλυση της κρητικής κοινωνίας της Ύστερης Αρχαιότητας.