Ο ΤΟΠΟΣ & ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Ο τόπος αυτός, με την εξαιρετικά όμορφη και ιδιαίτερη φύση, κατοικείται από τα πανάρχαια χρόνια αδιάλειπτα και τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας΄και δραστηριότητας βρίσκονται παντού, να θυμίζουν ότι ήταν πάντα ένας τόπος της προκοπής και της απλής νοικοκυρωσύνης. Μπορεί να μην συναντά κανείς εδώ μνήμες μεγάλων μαχών και πολύχρυσων βασιλείων, αλλά η εργατικότητα και το ήπιο ήθος των κατοίκων καταγράφεται σε κάθε δημιουργική και πνευματική τους κληρονομιά. Είναι ο τόπος του Ασκληπιού, του πατέρα της ιατρικής επιστήμης, που η ικανότητά του και η ανιδιοτελής προσφορά του προς τους ανθρώπους τον κατέταξε στην συλλογική μνήμη σαν μυθική μορφή: έναν προχριστιανικό άγιο. Είναι ο τόπος των Μετεώρων, του παγκόσμιου αυτού συμβόλου της πνευματικής υπέρβασης. Αλλά είναι και ο τόπος των ψηλών βουνών, των καθαρών βουνών, που σήμερα είναι πια προσιτά και προσελκύουν πλήθος επισκεπτών, που αναζητούν σε αυτά την χαμένη αίσθηση αυτής της καθαρότητας και του ύψους.

Τα βουνά της Νότιας Πίνδου είναι βουνά με εντυπωσιακά φυσικά χαρακτηριστικά και μιαν άγρια ομορφιά. Απότομες βραχώδεις πλαγιές και πυκνά δασωμένα φαράγγια καλύπτουν τον μεγαλειώδη, όπως στέκεται μόνος του στην δυτική άκρη του θεσσαλικού κάμπου, όγκο του. Ανάμεσα τους εμφανίζονται ορεινά λιβάδια που δημιουργήθηκαν από τις κατά καιρούς πυρκαγιές και την υπερβόσκηση και έγιναν η βάση της ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας σε αυτά τα ψηλά μέρη.

Η γη αυτών των βουνών δεν ήταν κατάλληλη για καλλιέργεια, αλλά έδινε στον άνθρωπο την ευκαιρία της εκμετάλευσης των λιβαδιών στην κτηνοτροφία και των δασών στην υλοτομία. Ομως πιο πολύ, αυτό που έλκυσε τον άνθρωπο εδώ πάνω ήταν η δυνατότητα της ελευθερίας. Η ζωή εδώ ήταν πάντα φτωχική και δύσκολη, αλλά ήταν μια ζωή γλυκειά, γιατί ήταν ελεύθερη. Τα βουνά αυτά ήταν πάντα το καταφύγιο των κατατρεγμένων του κάμπου και το λίκνο των ελεύθερων ψυχών. Η φύση ήταν πολύ δύσκολη κι αυστηρή για να συνδέση ο άνθρωπος την ζωή του με αυτήν. Αλλά ήταν κι όμορφη πολύ, με αυτήν την ιδιαίτερη ομορφιά του υψηλού και του αιώνιου. Η ζωή σε αυτά τα βουνά ήταν πολύ δύσκολη, μα έδινε στον άνθρωπο μια ξεχωριστή υπερηφάνια κι αξιοπρέπεια. Αυτήν που πάντα νοσταλγούσαν όλοι όσοι κατέβηκαν στα πεδινά για χάρη των βιωτικών αναγκών τους. Κι αυτήν που αναζητούνε όλοι όσοι ανεβαίνουν σήμερα σε αυτά τα μέρη της άγριας ομορφιάς.